Rozdział1
Dzisiaj
z Amandą kończyłyśmy ostatnią klasę w tej szkole. Przeżyliśmy w tej szkole
piekło , więc cieszyłyśmy się jak dzieci że nie będziemy tu już wracać. Czyli
zaczynamy nowy etap życia, ale na pewno
będzie lepszy. Postanowiłyśmy że
wyjedziemy stąd i będziemy uczyć się w Londynie i zamieszkamy w internacie. Na tą
myśl od razu mordka mi się cieszy. Dzisiaj z przyjaciółką miałyśmy pakować moje
rzeczy.
A
teraz wychodzę z domu i idę na zakończenie roku z moją przyjaciółką
-Hej,
kochana wiesz że moja mama się dzisiaj rozpłakała że wyjeżdżałam i powiedziała
żebym została tu na wakacje, zrobiło mi się jej żal wiesz.- powiedziała Amanda
- Amanda
wiem że nie będzie łatwo, ale ja w tym mieście nie wytrzymam rozmierz.?
-
Wiem , wiem ale wiesz że tam będzie nam obco i wg.
- Tak
wiem, ale będzie na pewno lepiej niż tu - pozwiedzałam
- Ey.
ale pamiętasz że dzisiaj przychodzisz mi pomóc z tym pakowaniem?
- Tak
pamiętam, jejku nie wiesz nawet jak się cieszę że jutro wyjeżdżamy.
-
haha. taa ja też już sobie wyobrażam spacery po Londynie.
- Ehe.
Byłyśmy
już w szkole ok. 2 godz. a ona wciągle mówiła. Po około 15 minutach skończyła i
wyszliśmy ze szkoły w stronę mojego domu.
Rozmawiałyśmy
ciągle o wyjeździe tak nas to ekscytowało. Że nie zauważyłyśmy a już byłyśmy przed
moim domem, więc szybko pobiegłyśmy do
mojego pokoju.
- No dobra to od czego zaczynamy - powiedziała Amanda
-
Wczoraj poszykowałam ciuchy i jak byś mogła je poskładać i włożyć do tej pomarańczowej torby a ja pójdę do
łazienki powkładać kosmetyki do
kosmetyczki a potem ci pomogę z tym składaniem ok.? - powiedziała
- ok.
Po
około 2 godzinach było już wszystko spakowane , jeszcze chwile gadałyśmy a potem poszła do domu bo się już późno
zrobiło.
A ja położyłam się na łóżku i rozmyślałam jak będzie w Londynie - zasnęłam pogrążona
w marzeniach.
***
Więc mamy pierwszy rozdział, za bardzo nie jestem zadowolona ale później obiecuje że będzie lepiej.Komentujcie proszę bo nie mam pojęcia czy jest okej czy wręcz przeciwnie.
Dariaa.!;)
